เด็กไร้บ้านในเงามืด ว่าด้วยเด็กไร้บ้านเมืองนิวยอร์ก

บทความจาก New York Times รายงานสภาพความเป็นอยู่ของเด็กไร้บ้านในนิวยอร์ก เปิดเผยว่าเด็กไร้บ้านในโรงเรียนรัฐกว่า 100,000 คน ไม่มีที่อยู่อาศัยถาวร และชีวิตติดแหง็กอยู่ในเขาวงกตของระบบราชการ

ระเบิดกรุงเบรุตทำให้เกิดคนไร้บ้านหน้าใหม่กว่าหมื่น ท่ามกลางฤดูหนาว

ผู้คนกว่าหมื่นคนถูกทำให้กลายเป็นคนไร้บ้านเพราะระเบิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พวกเขาเสี่ยงต่อการถูกทอดทิ้งอยู่กลางฝนและความหนาวเหน็บ หากไม่ได้รับความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

ภาวะไร้บ้านในอังกฤษกำลังจะรุนแรงขึ้น

ภาวะไร้บ้านในอังกฤษกำลังจะแย่ลง เมื่อพิษโควิดทำให้จำนวนคนไร้บ้านเพิ่มขึ้น พร้อมกับความช่วยเหลือจากรัฐที่ใกล้หมดลง

‘ภาวะไร้บ้าน’ เสี่ยงแพร่กระจาย เมื่อคนกว่า 30 ล้านอาจไม่มีที่อยู่

มีการคาดการว่า ท่ามกลางคนอเมริกันกว่า 110 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในที่พักอาศัยแบบเช่าอยู่ อย่างน้อย 30 ล้านคนจะเสี่ยงต่อการถูกไล่ออกจากที่พักภายในเดือนกันยายน และนี่คือเรื่องเร่งด่วนอย่างมาก “มีผู้เช่าเป็นล้านๆคนที่หลับไม่ลงในตอนกลางคืน เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าจะทำยังไง ถ้าต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน”

ชีวิตใน “โรงแรมคนไร้บ้าน”

ตั้งแต่อังกฤษปิดประเทศ ผู้คนกว่า 14,500 คน ที่มีความเสี่ยงว่าจะต้องมานอนบนถนน ได้รับการจัดหาที่พักอาศัยฉุกเฉินให้ แต่ถึงอย่างนั้น คนไร้บ้านที่มีปัญหาทางจิตและปัญหาเสพติดก็ประสบปัญหาในการใช้ชีวิตในโรงแรม คนทำงานด้านคนไร้บ้านต่างก็กังวลว่าพวกเขาจะอยู่ในโรงแรมได้เพียงไม่กี่อาทิตย์และออกไปใช้ชีวิตข้างนอกอีก

สิ่งที่วิกฤตได้พิสูจน์: เราแก้ปัญหาคนไร้บ้านได้

วิกฤตไวรัสโคโรน่า ได้เปิดเผยให้เราเห็นโครงสร้างระบบประกันสุขภาพ เห็นโครงสร้างเศรษฐกิจโลก แต่ก็ได้เปิดเผยให้เห็นเหมือนกันว่าปัญหาที่ดูจะไม่มีทางแก้ได้ สามารถแก้ได้ หากมีความตั้งใจและความพยายามมากพอ