เหตุใดคนจึงไร้บ้าน

ก็เหมือนกับชีวิตมนุษย์ที่หนทางลดเลี้ยวเคี้ยวคด ชีวิตเราไม่เคยตรงไปตรงมา แผนการชีวิตผิดพลาดได้เสมอ ปัจจัยต่าง ๆ มากมายสามารถถาโถมเข้ามาในชีวิต ทั้งที่เราคาดถึงและคาดไม่ถึง และแปรเปลี่ยนชีวิตเรา ชีวิตของคนไร้บ้านก็เช่นกัน

ถ้ารัฐไม่รอบคอบ โรคระบาดหาย คนอาจไร้บ้านกันมากขึ้น

ไตรมาสแรกของปีเหมือนจะไม่ใจดีกับใครเท่าไหร่นัก ยิ่งเมื่อสถานการณ์ไวรัสสายพันธุ์โควิด-19 ระบาด ทุกอย่างก็กลายเป็นเหมือนโดมิโนล้มกระทบกันถ้วนหน้า คนกลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบจากโรคระบาดนี้หนีไม่พ้นแรงงานนอกระบบและแรงงานรายวัน ซึ่งนั่นหมายรวมถึงคนไร้บ้านที่พึ่งพางานรายวันเป็นส่วนมาก ที่สำคัญคือเมื่อหลายภาคส่วนรณรงค์การเว้นระยะห่างทางสังคม การเข้าถึงอาหาร น้ำดื่ม และแหล่งพักพิงก็ยิ่งเป็นเรื่องยาก

โควิด-19 ระบาด คนไร้บ้านยิ่งอยู่ไกลจากระนาบพื้นฐานของความเป็นมนุษย์

“มันพึ่งรัฐไม่ได้เลย ไม่รู้จะให้เขาช่วยอะไร ขอไปไม่เคยได้ เงินคนแก่เนี่ยขอสัก 1,500 จริงๆ ก็พอแล้ว มันยังพออยู่ได้ ฆ่าเชื้ออะไรต้องหามาฉีดกันเองหมด เขาก็บริจาคช่วยกันมา แต่ไม่รู้เศรษฐกิจมันแย่อย่างนี้จะมีคนมาบริจาคอีกหรือเปล่า พวกผมก็ไม่ได้อยากออกไปไหนนะแต่ไม่ออกแล้วมันไม่รอด โรคมันไม่น่ากลัวเท่าไม่มีกิน นี่มีข่าวโรคระบาดมาคนเฒ่าคนแก่ก็ตกใจ มันมีคนนอนติดเตียงด้วย ไม่รู้ต้องทำยังไง”

‘5 เรื่องที่คุณอาจไม่เคยรู้เกี่ยวกับคนไร้บ้าน’: ความรู้สึกจากการเดินกาแฟ พบปะมิตรสหายไร้บ้าน

บันทึกเรื่องราว เล่าถึง “ความรู้สึก” และ “ประสบการณ์” ที่ได้จากการลงพื้นที่เดินกาแฟ พบปะมิตรสหายไร้บ้าน ร่วมกับ Penguin Homeless “5 เรื่องที่คุณอาจไม่เคยรู้เกี่ยวกับคนไร้บ้าน’: ความรู้สึกจากการเดินกาแฟ พบปะมิตรสหายไร้บ้าน”

งานวิจัยชี้หน่วยงานด้านสาธารณสุขต้องให้ความสำคัญในการป้องกันและดูแลกลุ่มคนไร้บ้าน

The Lancet วารสารทางด้านการแพทย์ที่มีชื่อเสียง ได้รายงานผลการศึกษาของนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม ว่าการประกาศใช้กฎหมาย Homeless Reduction Act ของอังกฤษได้ทำให้หน่วยงานด้านสุขภาพของรัฐต้องมีบทบาทเชิงลุกในการป้องกันและสนับสนุนคนไร้บ้านในฐานะกลุ่มประชากรที่ได้รับผลกระทบจากความเหลื่อมล้ำทางสุขภาพมาอย่างยาวนาน

1 2 3 9