ส่องปัญหากลุ่ม LGBTQ+ ไร้บ้านในโลกยุคโควิดระบาด

ในช่วงการแพร่ระบาดของ COVID-19 ล้วนเป็นช่วงเวลาที่สร้างความเปราะบางสำหรับคนทุกกลุ่ม คนไร้บ้านที่เป็น LGBTQ+ ก็เป็นอีกกลุ่มที่ยิ่งถูกทำให้เปราะบางมากยิ่งขึ้น เพราะพวกเขาไม่ได้แค่เป็นคนไร้บ้าน แต่พวกเขายังคงถูกกดขี่อัตลักษณ์ทางเพศจากสังคมอีกด้วย

“ภูมิอากาศที่แปรเปลี่ยน” อีกหนึ่งปัจจัยของความเหลื่อมล้ำด้านที่อยู่อาศัยที่น่าจับตามอง

กระบวนการ gentrification เป็นเรื่องของการต่อสู้ทางชนชั้น ระหว่างกลุ่มคนร่ำรวยที่เข้ามาใหม่ และกลุ่มคนยากจนที่อยู่มาก่อน โดยมีต้นตอมาจากพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในพื้นที่ของคนรายได้น้อย และในเวลานี้ สาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่กระบวนการพัฒนาพื้นที่เช่นนั้นคือ การเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ

เราทุกคนล้วนเปราะบาง: เข้าใจความเปราะบาง (ใหม่) ในเมืองใหญ่ยุคโรคระบาด

Penguin Homeless ร่วมกับภาคีเครือข่ายที่ทำงานร่วมกับคนเปราะบาง จัดเสวนาในหัวข้อ “The Fragile City EP.01: ใครบ้างคือคนเปราะบางในเมืองใหญ่” และนี่คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้

ที่อยู่อาศัยยุคดิจิทัล และความเหลื่อมล้ำที่ตามสอดแนม

นวัตกรรมที่น่าตื่นตาตื่นใจไม่ได้สร้างผลดีให้กับผู้เช่าเสมอไป แม้ว่าเทคโนโลยีด้านอสังหาริมทรัพย์จะนำความเปลี่ยนแปลงมาสู่วิธีที่เราจัดการที่พักอาศัย แต่มันไม่ได้ขจัดความเหลื่อมล้ำด้านที่อยู่อาศัยที่ดำเนินมาตั้งแต่อดีต ไม่ได้สร้างเสริมสิทธิของผู้เช่าอสังหาริมทรัพย์ และไม่ได้ช่วยให้ทุกคนเข้าถึงที่อยู่อาศัยได้อย่างถ้วนหน้าเสมอไป

แผนที่บันทึกความเหลื่อมล้ำด้านที่อยู่อาศัย และความยากจนในเมือง

ในประเทศต่าง ๆ แผนที่กลายมาเป็นเครื่องมือบันทึกประวัติศาสตร์ความอยุติธรรมด้านที่อยู่อาศัย เล่าเรื่องราวการต่อสู้เพื่อให้ทุกคนได้บ้านและอยู่ในพื้นที่สาธารณะอย่างปลอดภัย และฉายภาพให้เราเห็นว่าความเหลื่อมล้ำกำลังคุกคามผู้อยู่อาศัยที่ไหนบ้าง

พื้นที่สาธารณะ พื้นที่แห่งการสอดส่องคุกคาม

ที่ผ่านมา คนที่อาศัยอยู่ในที่สาธารณะนั้นโดนปฏิบัติราวกับเป็นอาชญากร เนื่องจากกฎหมายได้อนุญาตให้ตำรวจดำเนินคดีกับคนที่ใช้พื้นที่สาธารณะเพื่อพักผ่อน หลับนอน ขับถ่าย หรือทำมาหากิน ไม่ว่าจะด้วยการจำคุก ปรับเงิน หรือทั้งจำและปรับ แต่ในขณะเดียวกันเอง เทศบาลเมืองหรือรัฐบาลยังไม่สามารถจัดสรรสิ่งอำนวยความสะดวกในพื้นที่สาธารณะ หรือหากสิ่งเหล่านั้นถูกติดตั้งแล้ว ก็ไม่ได้แปลว่าจะอยู่ในสภาพที่ดีเสมอไป

1 2 3 13