Food for All: เพราะอาหารไม่สมควรถูกทิ้งขว้าง

บทความสรุปจากงานเสวนา Food for ALL: จากอาหารส่วนเกินสู่ความมั่นคงทางอาหารเพื่อกลุ่มเปราะบางในเขตเมืองที่จะชวนทุกท่านมาหาคำตอบว่า อาหารส่วนเกินคืออะไร? และเราจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร? ถ้าเราจะนำอาหารส่วนเกินมาให้กลุ่มคนเปราะบางต้องทำอย่างไร? ข้อจำกัดมีอะไรบ้าง? ผ่านประสบการณ์จากผู้ทำงานจริงจากพื้นที่เชียงใหม่และกรุงเทพมหานคร ได้แก่ กลุ่ม Food Not Bomb CNX และมูลนิธิ SOS Thailand ที่แม้จะมีแนวคิดเริ่มต้นที่ต่างกัน แต่ก็ต่างมีเป้าหมายที่จะเสริมสร้างความมั่นคงทางอาหารให้แก่กลุ่มเปราะบางในพื้นที่ของตนเช่นเดียวกัน

Food Not Bombs CNX: อนาร์คิสเชียงใหม่ หัวใจเพื่อคนเปราะบาง

ท่ามกลางภาวะวิกฤติจากการระบาดของไวรัสโควิด-19 ผู้คนต่างได้รับผลกระทบทั่วทั้งสังคม โดยเฉพาะ “กลุ่มคนเปราะบาง” ที่มีความสามารถในการช่วยเหลือตนเองได้น้อย ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ กลุ่ม Food Not Bombs CNX ได้ลุกขึ้นมาช่วยเหลือกลุ่มเปราะบาง แม้ภารกิจของพวกเขาจะดูเรียบง่าย แต่แนวคิดและวิธีการของพวกเขาพิเศษและแตกต่างจากกลุ่มอื่น ๆ อย่างชัดเจน นั่นก็คือการให้ความช่วยเหลือไปพร้อม ๆ กับการต่อสู้กับระบบทุนนิยมผ่านการทำอาหารแจกจ่ายช่วยเหลือกลุ่มคนเปราะบาง พวกเขาขับเคลื่อนกลุ่มภายใต้ปรัชญา “อาหารคือสิทธิ” ด้วยแนวทางแบบ “อนาร์คิส” (Anarchist) ในบทความนี้เราจะพาไปตอบคำถามว่า ทำไมอาหารต้องเป็นสิทธิ? แนวทางแบบอนาร์คิสเป็นอย่างไร? ทำไมต้องเป็นแนวทางแบบอนาร์คิส? และสุดท้าย การปรับตัวของกลุ่ม Food Not Bombs CNX ต่อบริบทของสังคมไทยจะเป็นอย่างไร?

กว่าจะเป็นคนไทย (ไม่ไร้สิทธิ): สิทธิรักษาพยาบาลและชีวิตที่หายไป

ซีรี่ยส์เรื่องกว่าจะเป็นคนไทย (ไม่ไร้สิทธิ)เป็นบทสัมภาษณ์เคสสำเร็จของคนไทย (เคย) ไร้สิทธิสถานะ โดยบทความที่สองนี้จะพาไปทำความรู้จักกับ น้องพี เด็กชายไทยที่ตกสำรวจ ทำให้ไม่มีใบแจ้งเกิด ไม่ถูกนับว่าเป็นคนไทย จนกระทั่งมีเหตุต้องได้รับการรักษาพยาบาล แต่กลับไม่มีสิทธิการรักษาเหมือนคนไทยคนอื่น ๆ และอนาคตของเขาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

กว่าจะเป็นคนไทย (ไม่ไร้สิทธิ): เมื่อการไม่มีบัตรฯ เป็นกำแพงของชีวิต

บทสัมภาษณ์เคสสำเร็จของคนไทย (เคย) ไร้สิทธิสถานะในซีรี่ยส์ โดยบทความแรกนี้จะพาไปทำความรู้จักกับ น้องพลอย เด็กสาวที่ใช้ชีวิตโดยไม่มีบัตรมากว่า 16 ปี ซึ่งการไม่มีบัตรประชาชน ได้สร้างความวิตก ความรู้สึกไม่ปลอดภัย และเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิต โดยเฉพาะในเรื่องการศึกษาและชีวิตในโรงเรียน รวมถึงอุปสรรรคในการได้มาซึ่งบัตรประชาชนของเธออีกด้วย

ในเมืองไทย อุตสาหกรรมก้าวกระโดด แต่ทิ้งคนจนเมืองไว้กับมลพิษ

ผ่านมาแล้ว 4 เดือนกับเหตุการณ์อัคคีภัยที่โรงงานหมิงตี้ เคมีคอล จำกัด ที่เกิดขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันที่ 5 กรกฎาคม เหตุการณ์ดังกล่าวสะท้อนให้เราตระหนักถึงการพัฒนาอุตสาหกรรมที่แลกมากับคุณภาพชีวิตคนจนเมืองและปัญหาที่พวกเขาต้องเผชิญมาโดยตลอดในชีวิตประจำวัน

การมีชีวิตที่ยืนยาวบ่งบอกสิ่งใด: อายุขัยและการตายของคนไร้บ้านในกรุงเทพมหานคร

Penguin Homeless ขอเชิญชวนให้ทุกท่านอ่านบทความสรุปใจความสำคัญจากงานวิจัย“อายุขัยเฉลี่ยและภาวะการตายของคนไร้บ้านในกรุงเทพมหานคร” โดย ผศ.ดร.ชญานิศวร์ โคโนะ (2560) ที่จะพาทุกคนไปทำความเข้าใจความเป็นอยู่และคุณภาพชีวิตของคนไร้บ้านในกรุงเทพมหานครผ่านอายุขัยและการตายของพวกเขา

1 2 3 15