ผู้ป่วยจิตเวชไร้บ้านคือใคร-อยู่ที่ไหน-เพราะอะไร? ถอดตัวเลขและข้อจำกัดจากรายงานวิจัย แม้มี พ.ร.บ.คุ้มครองฯ แต่ทำไมสถานการณ์ไม่ดีขึ้น
ที่มา: รายงานการศึกษาสถานการณ์และข้อจำกัดเชิงระบบในการด […]
เรื่องล่าสุด
สูงวัย (ไม่) ไร้บ้าน : สำรวจมาตรการให้ที่อยู่ – ดูแลสุขภาพ – สนับสนุนองค์ความรู้เพื่อคนไร้บ้านสูงวัยจาก 5 ประเทศที่พัฒนาแล้ว
องค์การสหประชาชาติ (United Nations) เคยประมาณการในปี 20 […]
(un)Happy (not)Ending สรุปพล็อตชีวิตของคนไร้บ้านในสื่อ ไม่มีเริ่มต้น ตัดตอนสาเหตุ และจบด้วยอคติ
อคติ — อคติและเหตุผลที่มีอคติต่อคนไร้บ้าน สำรวจการวางพล็อตเรื่องของชีวิตคนไร้บ้านในสื่อ ว่าการตัดตอนเล่าเรื่องราวคนไร้บ้านแบบไร้ต้นสายปลายเหตุ และเน้นเพียงบางมุมบางช่วงส่งผลอย่างไรต่อการแก้ไขปัญหาคนไร้บ้านอย่างยั่งยืน
มิติชีวิต Voice–โอกาส–การเงิน–สุขภาพ–ปัญหาซับซ้อน
ไร้บ้าน แต่มีงานทำ : เพราะโอกาสไม่ได้มีเท่ากันทุกที่ พวกเขาจึงยอมมาเป็น ‘คนไร้บ้าน’ เพื่อทำงานที่พัทยา
เปิดมุมมอง ‘บ้านอิ่มใจ’ ยุคใหม่: เมื่อ ‘พื้นที่’ ผสาน ‘โอกาส’ และเสียงสะท้อนจากภาคีเครือข่ายสู่การปฏิบัติจริง
ท่ามกลางบรรยากาศคลาสสิกของอาคารประปาแม้นศรี (หลังเก่า) พื้นที่แห่งนี้กำลังจะกลับมามีชีวิตอีกครั้งในฐานะ ‘บ้านอิ่มใจ’ ซึ่งกรุงเทพมหานคร (กทม.) เตรียมเปิดประตูต้อนรับพี่น้องคนไร้บ้านและกลุ่มเปราะบางอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569
สำรวจการวางพล็อตเรื่องของชีวิตคนไร้บ้านในสื่อ
(un)Happy (not)Ending สรุปพล็อตชีวิตของคนไร้บ้านในสื่อ ไม่มีเริ่มต้น ตัดตอนสาเหตุ และจบด้วยอคติ
ของขวัญที่มากกว่าสิ่งของ องค์กรการกุศลร่วมบรรเทาความเปราะบางผ่านกระเป๋า CITYPAK! เพื่อสร้างโอกาสเชื่อมต่อคนไร้บ้านและบริการทางสังคมในช่วงเทศกาลคริสต์มาส
ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสปีนี้ มีการแจกกระเป๋าเป้จำนวนกว่า 1,400 ใบ ให้กับคนไร้บ้านในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ภายใต้โครงการ CITYPAK ซึ่งเป็นโครงการที่มุ่งสนับสนุนคนไร้บ้านผ่านการจัดหาอุปกรณ์ที่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตในพื้นที่สาธารณะ
อคติคนไร้บ้านจากการสำรวจ
เราเกลียดคนที่ไม่รู้จักได้ด้วยเหรอ? ถอดตัวเลขจากรายงานสำรวจภูมิทัศน์คนไร้บ้านในสื่อออนไลน์ ทำไมอคติต่อคนไร้บ้านพุ่งสูงเกิน 50%
เมื่อคนไร้บ้านรับบทตัวประกอบในสื่อ แต่ไม่ได้เป็นตัวเอกในเรื่องราวของตัวเอง
ไม่ “ผู้โชคร้ายที่รอรับความช่วยเหลือ” ก็ “ผู้ร้ายที่ต้องโดนกำจัดออกไป”
เมื่อคนไร้บ้าน ไร้เสียง ไร้ตัวตน ล่องหนในเรื่องราวของตัวเอง
เพราะชีวิตไม่แน่นอนเลยต้องยิ่งสังเกต เพราะสังคมไม่ไว้ใจยิ่งต้องช่วยกันและกัน : ทักษะที่ทีม ‘ผู้กำกับการแสดงละคร’ ค้นพบ หลังจากสอนให้ ‘คนไร้บ้าน’ เล่าเรื่องตัวเองผ่านละครเวที
“เราคิดว่าทุกคนควรมีสิทธิ์มีเสียงในการพูด ไม่ใช่แค่มาแสดงตามบทที่คนอื่นเขียนให้”
ถ้าในสื่อกระแสหลักคนไร้บ้านกลายเป็นผู้ร้าย หรือตัวปัญหาของสังคม และมักจะถูกมองข้ามเสียงของพวกเขาจริงๆ แต่สำหรับละครเวทีในงาน Voice of the voiceless ครั้งที่ 3 ภายในห้อง ‘พื้นที่ปลอดภัย เชื่อมโยงเครือข่าย สร้างโอกาส สู่ จุดเปลี่ยนเพื่อสุขภาวะ “คนไร้บ้าน”บนศักดิ์ศรีและความเท่าเทียม’ ที่จัดโดยสำนักสนับสนุนสุขภาวะประชากรกลุ่มเฉพาะ (สำนัก9) สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568 ที่ผ่านมา คนไร้บ้านและอดีตคนไร้บ้านที่ขึ้นแสดงบนเวทีได้แสดงเจตจำนงถึงความต้องการของคนไร้บ้านที่มาจากความต้องการของพวกเขาจริงๆ ที่หวังว่าการส่งสารครั้งนี้จะถึงทุกคนโดยแท้จริง
สิทธิ ความหลากหลาย และการไร้บ้าน: Ace’s Place โมเดลใหม่การจัดการปัญหาคนไร้บ้านและการออกแบบพื้นที่เพื่อคนข้ามเพศ
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ปัญหาคนไร้บ้านในประเทศสหรัฐอเมริกามีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในกลุ่มประชากรที่มีความเปราะบางสูง เช่น เยาวชนและกลุ่มความหลากหลายทางเพศโดยจากงานวิจัยชี้ให้เห็นว่าบุคคลกลุ่มนี้เผชิญกับความเสี่ยงที่จะไร้บ้านมากกว่ากลุ่มประชากรทั่วไป เนื่องจากการถูกกีดกันจากครอบครัว การเลือกปฏิบัติจากสังคม และการเข้าถึงบริการที่ไม่ตอบสนองต่อเพศสภาพของพวกเขา
สะบัดบ็อบจากบ้าน มาทำงานที่พัทยา : คุยกับ ‘บุ้ง’ อดีตคนไร้บ้านที่ผันตัวมาเป็นแกนนำช่วยเหลือคนไร้บ้าน เพราะไม่มีใครเข้าใจพวกเขาได้ดีกว่าคนไร้บ้านด้วยกันเอง
“พัทยาเป็นที่ที่อิสระ เป็นที่ที่ทำให้ทุกคนได้เป็นตัวเอง รู้แบบนี้เราก็เลยสะบัดบ็อบจากบ้านมาอยู่ที่นี่เลย”
จากสมุทรปราการสู่พัทยา ‘บุ้ง-ดำรัส ขุระสะ’ แกนนำอาสาสมัครดูแลสนับสนุนส่งต่อผู้รับบริการจากหน่วยงาน HON ที่อดีตเคยเป็นคนไร้บ้าน บุ้งเล่าว่ามาพัทยาครั้งแรกในวัย 12 ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่ามาเสี่ยงดวงเอามาเริ่มต้นใหม่ที่นี่ เพราะรู้มาว่าที่พัทยามีงานให้ทำเยอะ มีอิสระ ที่สำคัญพัทยาเป็นมิตรกับคนที่มีความหลากหลายทางเพศอีกด้วย ในเมื่อมีที่อื่นเป็นมิตรกว่าที่บ้าน เธอจึงยอมมาตายเอาดาบหน้าที่นี่