วิกฤติชีวิตเมื่อไร้ที่กำบัง : ผลกระทบจากปัญหาสภาพอากาศส่งผลให้คุณภาพชีวิตของคนไร้บ้านในแคลิฟอร์เนียแย่ลง
สถานการณ์พายุโซนร้อนและไฟป่าเมาอิแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่งผลให้คุณภาพชีวิตคนไร้บ้านแย่ลง
สถานการณ์พายุโซนร้อนและไฟป่าเมาอิแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่งผลให้คุณภาพชีวิตคนไร้บ้านแย่ลง
องค์กรไม่แสวงหาผลกําไรด้านการพัฒนาที่อยู่อาศัยในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐเมน ประเทศสหรัฐอเมริกา Avesta Housing และ Preble Street ให้การสนับสนุนโครงการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัยร่วมกับรัฐบาล เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีสำหรับคนไร้บ้านและประชากรกลุ่มเปราะบาง
เมืองนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกาได้เผชิญเหตุการณ์สำคัญภายในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 28 มิถุนายน 2566 เหตุการณ์ดังกล่าวมาจากแรงกระตุ้นการไหลเข้าของผู้ลี้ภัยจากทางชายแดนใต้ของประเทศ จากการลี้ภัยส่งผลให้มีคนจำนวนมากกว่า 100,000 คน ภายในศูนย์พักพิงคนไร้บ้านของเมือง
ความกังวลเกี่ยวกับจำนวนคนไร้บ้านที่เพิ่มขึ้นในพื้นที่สาธารณะของเมืองทูซอน รัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้กลุ่มองค์กรไม่แสวงหาผลกําไร วางแผนสร้างโครงการจัดทำที่พักพิงพาเลทเพื่อแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยสำหรับคนไร้บ้าน
จำนวนประชากรคนไร้บ้านในประเทศฟินแลนด์ลดลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการประกาศนโยบายภายใต้แนวคิด “ที่อยู่อาศัยต้องมาก่อน” โดยเป็นนโยบายที่สนับสนุนให้ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาไร้บ้านได้รับการช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยเป็นอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็ก และการให้คำปรึกษาปัญหาต่างๆเบื้องต้น ทำให้ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะไร้บ้านจำนวน 4 ใน 5 คนได้กลับไปมีคุณภาพชีวิตที่มั่นคงอย่างยั่งยืนอีกครั้ง
Dreams บริษัทเอกชนเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์เครื่องนอน ได้เปิดตัวโปรโมชั่นการกุศล product-led ผ่านรูปแบบเงินบริจาคเพื่อสนับสนุนคนไร้บ้านที่ไม่มีอยู่อาศัยในช่วงเทศกาลอีสเตอร์
ค่าครองชีพที่พุ่งทะยายขึ้นไปพร้อมๆ กับการพัฒนาและเจริญเ […]
บทความสรุปจากงานเสวนา Food for ALL: จากอาหารส่วนเกินสู่ความมั่นคงทางอาหารเพื่อกลุ่มเปราะบางในเขตเมืองที่จะชวนทุกท่านมาหาคำตอบว่า อาหารส่วนเกินคืออะไร? และเราจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร? ถ้าเราจะนำอาหารส่วนเกินมาให้กลุ่มคนเปราะบางต้องทำอย่างไร? ข้อจำกัดมีอะไรบ้าง? ผ่านประสบการณ์จากผู้ทำงานจริงจากพื้นที่เชียงใหม่และกรุงเทพมหานคร ได้แก่ กลุ่ม Food Not Bomb CNX และมูลนิธิ SOS Thailand ที่แม้จะมีแนวคิดเริ่มต้นที่ต่างกัน แต่ก็ต่างมีเป้าหมายที่จะเสริมสร้างความมั่นคงทางอาหารให้แก่กลุ่มเปราะบางในพื้นที่ของตนเช่นเดียวกัน
ท่ามกลางภาวะวิกฤติจากการระบาดของไวรัสโควิด-19 ผู้คนต่างได้รับผลกระทบทั่วทั้งสังคม โดยเฉพาะ “กลุ่มคนเปราะบาง” ที่มีความสามารถในการช่วยเหลือตนเองได้น้อย ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ กลุ่ม Food Not Bombs CNX ได้ลุกขึ้นมาช่วยเหลือกลุ่มเปราะบาง แม้ภารกิจของพวกเขาจะดูเรียบง่าย แต่แนวคิดและวิธีการของพวกเขาพิเศษและแตกต่างจากกลุ่มอื่น ๆ อย่างชัดเจน นั่นก็คือการให้ความช่วยเหลือไปพร้อม ๆ กับการต่อสู้กับระบบทุนนิยมผ่านการทำอาหารแจกจ่ายช่วยเหลือกลุ่มคนเปราะบาง พวกเขาขับเคลื่อนกลุ่มภายใต้ปรัชญา “อาหารคือสิทธิ” ด้วยแนวทางแบบ “อนาร์คิส” (Anarchist) ในบทความนี้เราจะพาไปตอบคำถามว่า ทำไมอาหารต้องเป็นสิทธิ? แนวทางแบบอนาร์คิสเป็นอย่างไร? ทำไมต้องเป็นแนวทางแบบอนาร์คิส? และสุดท้าย การปรับตัวของกลุ่ม Food Not Bombs CNX ต่อบริบทของสังคมไทยจะเป็นอย่างไร?
ซีรี่ยส์เรื่องกว่าจะเป็นคนไทย (ไม่ไร้สิทธิ)เป็นบทสัมภาษณ์เคสสำเร็จของคนไทย (เคย) ไร้สิทธิสถานะ โดยบทความที่สองนี้จะพาไปทำความรู้จักกับ น้องพี เด็กชายไทยที่ตกสำรวจ ทำให้ไม่มีใบแจ้งเกิด ไม่ถูกนับว่าเป็นคนไทย จนกระทั่งมีเหตุต้องได้รับการรักษาพยาบาล แต่กลับไม่มีสิทธิการรักษาเหมือนคนไทยคนอื่น ๆ และอนาคตของเขาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
บทสัมภาษณ์เคสสำเร็จของคนไทย (เคย) ไร้สิทธิสถานะในซีรี่ยส์ โดยบทความแรกนี้จะพาไปทำความรู้จักกับ น้องพลอย เด็กสาวที่ใช้ชีวิตโดยไม่มีบัตรมากว่า 16 ปี ซึ่งการไม่มีบัตรประชาชน ได้สร้างความวิตก ความรู้สึกไม่ปลอดภัย และเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิต โดยเฉพาะในเรื่องการศึกษาและชีวิตในโรงเรียน รวมถึงอุปสรรรคในการได้มาซึ่งบัตรประชาชนของเธออีกด้วย
ผ่านมาแล้ว 4 เดือนกับเหตุการณ์อัคคีภัยที่โรงงานหมิงตี้ เคมีคอล จำกัด ที่เกิดขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันที่ 5 กรกฎาคม เหตุการณ์ดังกล่าวสะท้อนให้เราตระหนักถึงการพัฒนาอุตสาหกรรมที่แลกมากับคุณภาพชีวิตคนจนเมืองและปัญหาที่พวกเขาต้องเผชิญมาโดยตลอดในชีวิตประจำวัน